است ، ريشهء آن دراز و ضخيم گوشتى به رنگ سبز كثيف يا حنايىرنگ است . اين گياه در ارتفاعات كوهها و در امتداد پرچين‌ها و در جنگل‌هاى شاخه‌زار مىرويد . به‌طور وحشى در مناطق مختلف اروپا و آسيا به‌خصوص هند و ايران انتشار دارد و در برخى كشورها كاشته مىشود ، در مناطق شمالى ايران در كوهستانها جلفگ ، گرگان و مازندران و گيلان در طوالش و اسالم و راه اسالم به خلخال و ارتفاعات 1500 مترى و در گردنه حيران به‌طور وحشى ديده مىشود . تركيب شيميايى : آلكالوئيدهاى سمى مانند آتروپين و هيوسيامين در آن وجود دارد . خواص درمانى : 1 - اگر مقدارى از آن طبق نظر پزشك خورده شود . آرام‌بخش و ضد بيمارىهاى عفونى است ، در دفع و تسكين سياه‌سرفه و براى رفع انقباض‌هاى تشنجى بعضى اعضا مانند عنق رحم و مقعد و مجراى بول نافع است ، براى رفع دردهاى سرطانى ، صرع ، جنون ، كزاز ، آسم و رماتيسم مفصلى و دل‌پيچه‌هاى توأم با درد و اسهال خونى مفيد مىباشد ، براى گشاد كردن مردمك چشم استفاده مىشود . 2 - آن را در روغن زيتون حل كنيد و به عضو بماليد ، گرفتگى و ضربه‌خوردگى عضو را درمان مىكند .